| ||||||||
|
||||||||
|
De hoogte van de vergoeding is afhankelijk van een aantal factoren. Deze factoren en de wijze waarop de vergoeding berekend kan worden zijn vastgelegd in een richtlijn, de zogenaamde kantonrechtersformule. Kantonrechtersformule Voor de berekening van de vergoeding zijn allereerst de leeftijd van de werknemer, de duur van het dienstverband en de hoogte van het salaris van belang. De belangrijkste factor is echter die waarin de verwijtbaarheid van het ontslag tot uitdrukking wordt gebracht, de zogenaamde correctiefactor. Naarmate de redenen voor het ontslag meer aan de werkgever zijn toe te rekenen, zal de correctiefactor hoger uitvallen en wordt de vergoeding hoger. Andersom geldt dat de factor en de vergoeding lager worden als het ontslag meer aan de werknemer te verwijten valt. Als er geen bijzonderheden zijn en het ontslag valt niet aan één van de partijen toe te rekenen, wordt de correctiefactor op 1 gesteld. In dat geval wordt veelal gesproken van een neutrale ontbinding. De formule De vergoeding volgens de kantonrechtersformule luidt A´B´C, waarbij A = aantal gewogen dienstjaren B = beloning C = correctiefactor Voor de bepaling van factor A worden de dienstjaren afgerond op hele jaren, waarbij ieder dienstjaar voor het 35ste levensjaar telt voor 0,5, van het 35ste tot het 45ste voor 1, van het 45ste tot het 55ste voor 1,5 en vanaf het 55ste jaar voor 2. Voor de bepaling van factor B wordt normaliter uitgegaan van het bruto-maandsalaris, vermeerderd met de vaste overeengekomen emolumenten, zoals vakantietoeslag, 13de maand, ploegentoeslagen en structurele overwerkvergoedingen. De bepaling van factor C is, zoals hierboven reeds vermeld, afhankelijk van de specifieke omstandigheden van het geval, zodat de kantonrechter hier een grote beoordelingsvrijheid toekomt. Wat betekent dit voor u? Om de voor u geldende vergoeding te berekenen bij een neutrale ontbinding, verwijzen wij u naar onze ontslagwijzer.
|
|
› Waarom Ontslaghulp? › Onze missie › Onze advocaten |
||||||||||||||||||||
|